Bunca “sözde gelişmişliğe” rağmen, küçücük bir virüse yenik düştü dünya. Yine de farklı açılardan bakarsak;
Çin’de fabrikalar çalışmadığı için hava kirliliği diye bir şey kalmamış.
Kolonyanın kıymetini tekrar anladık. Biz gelen misafirlerimize ilk önce kolonya ikram etmez miydik?
Ülkece hijyene hiç bu kadar önem vermemiştik.
Habire sarmaş dolaş, mıc mıc dolaşıp geldiğimiz nokta bu. Belki de uzaktan bir gülümseme ve selam ya da Namaste ile başka bir yerlere ulaşırız.
Neymiş o her fırsat bulduğunda sosyalleşmek, biraz da otur evinde, yalnız kal, kitap oku, düşün…diyor sanki sistem olamaz mı?
Sakinleş, yavaşla, sadeleş…
Ne gereksiz, küçük şeylere önem veriyormuşuz, maddiyata, tüketime yönelmişiz.
Aslında hayat ne kadar basitmiş.
Planla programla, koşuşturmayla geçen hayatını, artık mecburen bilinmeze; akışa bırak.
An’ın içinde kal; ki endişeler girdabı seni yutmasın.
Nefes al…
Doğayı hoyratça kullandık. Kıymetini bilemedik.
Paraya, mevkiye, mala mülke kapıldık, insanlığımızı unuttuk
Hırslarımız uğruna değerlerimizi, dostluklarımızı, kültürümüzü hiçe saydık.
Bencilliğimiz son safhaya ulaştı.
Sözde “kişisel gelişim”imiz adına herşeyi ve herkesi boş verdik.
Şu sosyal medya uğruna gerçekliğimizi yitirdik. Derdimiz daha çok takipçi ve beğeni almak olunca, bolca hayal alemine daldık.
Bazen de fazla gerçeklerin karanlığına düşüp hayal kurmayı unuttuk.
“Mış gibi” yapmalar, beğeni almak için kurguda yaşamalar, kendini olduğundan önemli saymalara kapıldık.
Özür dilerim, sen bilirsin, bilmiyorum, haklı olabilirsin…cümlelerini çoktan unuttuk; çünkü hep biz en iyisini bilir olduk.
Şimdi biraz içe dönüş zamanı. Düşünme, “nerede yanlış yaptık acaba, nasıl düzeltebiliriz?” deme zamanı.
Şimdi yüzleşme, sorumluluk alma zamanı.
Dünya tarihine geçecek bir süreçteyiz.
Sınırların ve bölünmelerin önemsizleşmesini ve Bir olmanın anlamını deneyimliyoruz.
Zamanın hızına yetişemediğimiz bir dönemde DURMAYI tekrar öğreneceğiz.
Dışarıda kurduğumuz hayatı tekrar içeriye almanın zamanı geldi
Dışa bağımlılık hem ülkesel hem bireysel sona eriyor
Tarım ve hayvancılık yeniden önem kazanacak
Evde yemek yapmak ve yemek mecburen TRENDY olacak
Olanla yetinmenin deneyiminde, elimizdekilerin kıymetinde olacağız. Alış veriş duracak ama yemek içmek dışında aslında hiç bir şeye ihtiyacımız olmadığını, zaten evimizin tıklım tıklım dolu olduğunu keşfedeceğiz.
Meğer yaşamak için ne kadar az şeye ihtiyacımız varmış!
Tüketim hem alış verişte, hem zamanda hem de sosyal anlamda minimuma inecek
Paylaşmayı mecburen öğrenecek, bencilliklerimizi bir kenara bırakacağız.
Uyanma zamanı
Yoga felsefesine aşina olanlar bilirler; Almamız gereken dersleri göremiyorsak, evren bize o dersi dev bir aynada gösterir.
Şimdilerde yaşadıklarımız bize evrensel boyutta gösterilen almamız gereken derstir.
Dünyada bulunan herkes büyük bir sınavdan geçmekte.
Vicdan, akıl ve ahlak yoksunluğunun bireysel ve toplumsal sonuçlarını yaşıyoruz.
Uyanma, sorumluluk alma ve kendine gelme zamanı.
“Silkelen ve kendine gel” diyor bize.
UYAN…UYAN…UYAN…
Çimen Erengezgin 15 Mart 2020
Corona Virisü dünyayı tehdid ediyor.
Bir Yorum Yaz