Yazma eyleminin en güzel yanı, plânsız, özgürce ve dilediğince belki de varlığından bile haberdar olmadığın âlemlere bisikletle yolculuk etmeye benzemesi.
Bisikletle…çünkü hem bir efor sarf etmen hem de yolculuğunun her anında içinden geçtiğin manzarayı rahatlıkla görebilmen söz konusu.
Yolu sen seçersin, zamanlamasını belirlersin, hızın sana bağlı olarak azalır ya da çoğalır, hep içinde varsındır.
Bazen durup dinlenmek ya da manzaraya dalıp gitmek için durur, bazen yokuş aşağıya salarsın bisikleti. Hıza teslim olur, çekersin ellerini, ayaklarını, rüzgârın sana sarılmasına karşılık verirsin.
Plansız dedim ya en başta; bazen plan yaparsın da yol seni başka diyarlara sürükler, vardığın noktaya sen de şaşıp kalırsın.
İçinde barındırdığın sonsuz senlerle karşılaşır, bazen sevinir, bazen hayrete düşer, bazen utanır bazen de kızarsın. Kendinde biriken çeşitlilik “Sen” zannettiğine el sallar yanından geçip giderken.
Karşılaştığında gördüklerinin sende bıraktığı hislere göre ya pedallara yüklenip kaçarsın ya da durup bisikleti bırakarak uzun uzun kalırsın.
Yazmak insanın kendine yolculuğu, en iyi tanıma araçlarından biri ve harika bir terapi.
Çimen Erengezgin 11.06.2020 istanbul
Yazmayı sevenlere…
Bir Yorum Yaz